نفت ۱۱۰ دلاری؛ چرا طلا برخلاف انتظار نزولی شد؟

بازارهای جهانی کالا در هفته منتهی به جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵، شاهد واگرایی قابل‌توجهی بودند: قیمت نفت برنت به محدوده ۱۱۰ دلار نزدیک شد، اما طلا و نقره هفته را با افت قیمت به پایان رساندند.

افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک منجر به روند صعودی نفت شد، اما داده‌های تورمی آمریکا و انتظارات مربوط به نرخ بهره، فشار بر فلزات گرانبها را افزایش داد.

بازگشت نفت به محدوده ۱۱۰ دلار

نفت خام برنت در معاملات جمعه با رشد حدود ۳٫۷ درصدی، به 109.81 دلار در هر بشکه رسید، که بالاترین سطح از ماه مه است.

نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با افزایش حدود ۳٫۵ درصدی، در محدوده ۱۰۱٫۴ دلار بسته شد.

نگرانی از تشدید تنش‌های خاورمیانه و احتمال اختلال در مسیرهای حیاتی انتقال نفت، به‌ویژه تنگه هرمز، از عوامل اصلی این جهش بود.

فشار داده‌های تورمی آمریکا روی طلا

در سوی دیگر بازار، قیمت طلا در پایان هفته در محدوده ۴۱۶۵ دلار به ازای هر اونس قرار گرفت و افت هفتگی حدود ۰٫۷ درصدی را ثبت کرد.

قیمت نقره نیز با افت حدود ۰٫۷ درصدی به 57.05 دلار در هر اونس رسید. در نتیجه، هر دو فلز گرانبها هفته را با بازدهی منفی به پایان رساندند.

مهم‌ترین عامل، انتشار داده‌های تورمی بالاتر از انتظار در آمریکا، از جمله شاخص‌های قیمت مصرف‌کننده و تولیدکننده، بود.

این داده‌ها نگرانی درباره تداوم سیاست پولی انقباضی فدرال رزرو را افزایش دادند.

در این شرایط، احتمال افزایش نرخ بهره در نشست دسامبر به حدود ۹۰ درصد رسیده است.

چرا نفت گران‌تر به معنای طلای گران‌تر نیست؟

در میان‌مدت، افزایش قیمت نفت می‌تواند از مسیر بالا بردن هزینه انرژی و تولید، نگرانی‌های تورمی را تشدید کند و تقاضا برای طلا به‌عنوان پوشش تورم را افزایش دهد.

اما در کوتاه‌مدت، بازارها به نحوه واکنش بانک مرکزی آمریکا نیز توجه می‌کنند.

اگر افزایش قیمت انرژی به تورمی پایدار منجر شود، ممکن است فدرال رزرو برای مدت بیشتری نرخ بهره را بالا نگه دارد یا حتی آن را افزایش دهد.

چنین وضعیتی می‌تواند برخلاف اثر حمایتی تورم، به ضرر طلا تمام شود.

بنابراین، مساله فقط افزایش تورم نیست؛ بلکه این است که افزایش تورم چه واکنشی از سوی فدرال رزرو ایجاد می‌کند.

در شرایط فعلی، انتظارات مربوط به نرخ بهره بر اثر حمایتی نفت گران غلبه کرده و مانع صعود طلا شده است.

برخی تحلیل‌گران انتظار دارند تا زمانی که نشانه روشنی از تغییر مسیر سیاست پولی آمریکا دیده نشود، طلا در محدوده‌ای میان سطوح حمایتی و مقاومتی فعلی نوسان کند.

نقره نیز علاوه بر نرخ بهره و دلار، از وضعیت تقاضای صنعتی اثر می‌پذیرد و به‌طور معمول نوسان بیشتری نسبت به طلا دارد.

چشم‌انداز روزهای آینده بازار

مسیر بعدی بازار به دو محرک اصلی بستگی دارد:

• ریسک‌های ژئوپلیتیک و اختلال احتمالی عرضه که از نفت حمایت می‌کنند.
• داده‌های تورمی آمریکا که می‌توانند انتظارات نرخ بهره را در سطوح بالا نگه دارند.

اگر تنش‌های عرضه نفت ادامه یابد و هم‌زمان نشانه‌هایی از کاهش فشارهای تورمی یا تعدیل انتظارات نرخ بهره ظاهر شود، طلا می‌تواند بخشی از افت اخیر را جبران کند.

در مقابل، تداوم داده‌های تورمی قوی و موضع انقباضی فدرال رزرو می‌تواند نوسان محدود یا فشار نزولی بیشتری را به همراه داشته باشد.

به نظر شما اگر نفت گران‌تر شود و تورم را بالا ببرد، آیا طلا از افزایش تقاضا برای پوشش تورم سود می‌برد یا واکنش انقباضی فدرال رزرو اثر آن را خنثی می‌کند؟