مرز میان محتوای رسانهای اصیل و محتوای مصنوعی روزبهروز کمرنگتر میشود. در پاسخ به این بحران اعتماد رو به رشد، شرکت برویس (Brevis) که ارائهدهنده زیرساخت دانش صفر (Zero-Knowledge) است، جزئیات سامانه جدید خود به نام بیویس ورا (Brevis Vera) را منتشر کرد. این سامانه برای تأیید رمزنگاریشده اصالت تصاویر و ویدیوها طراحی شده و میتواند تأثیر زیادی روی قیمت برویس بگذارد.
در حال حاضر، سامانههای موجود تلاش میکنند رسانههای دستکاریشده را پس از انتشار شناسایی کنند. اما ورا رویکردی کاملاً متفاوت دارد؛ این سامانه به محتوای اصیل امکان میدهد از لحظه ضبط تا لحظه انتشار، منشأ و یکپارچگی خود را اثبات کند.
دیپفیکها و فروپاشی اعتماد دیجیتال
مدلهای هوش مصنوعی امروزی قادر به تولید دیپفیکهای فوقواقعگرایانهای هستند که حتی برای ناظران آموزشدیده نیز تقریباً غیرقابل تشخیص از تصاویر و فیلمهای واقعی است. ابزارهای سنتی تشخیص مبتنی بر هوش مصنوعی در همگام شدن با این پیشرفتها دچار مشکل شدهاند. این سامانهها بر شناسایی نشانههای ظریف یا ناهماهنگیهای درون رسانههای تولیدشده تکیه دارند.
این رویکرد در بلندمدت موفق نخواهد بود؛ زیرا با بهبود مدلهای مولد، این نشانهها به سرعت ناپدید میشوند. نتیجه این وضعیت، رقابت تسلیحاتی دائمی میان سازندگان رسانههای مصنوعی و الگوریتمهای تشخیص است. در عمل، این بدان معناست که پس از انتشار یک ویدیو یا تصویر در فضای آنلاین، اغلب هیچ راه قابل اعتمادی برای تأیید اینکه آیا از یک رویداد واقعی گرفته شده یا کاملاً جعلی است، وجود ندارد.
مدل مبتنی بر اثبات منشأ
برویس ورا رویکرد «اولویت با منشأ» را برای حل این مشکل اتخاذ کرده است. این سامانه به جای تلاش برای تشخیص جعلی بودن محتوا، بر توانمندسازی رسانههای اصیل برای اثبات رمزنگاریشده اصالت خود تمرکز دارد. ورا با ایجاد زنجیرهای قابل تأیید از شواهد برای رسانهها کار میکند.
هنگامی که یک دستگاه عکس یا ویدیو ضبط میکند، میتواند در لحظه ضبط با استفاده از استاندارد منشأ C2PA آن رسانه را به صورت رمزنگاریشده امضا کند. این استاندارد در حال حاضر توسط شرکتهای فناوری بزرگ و تولیدکنندگان سختافزار پشتیبانی میشود. از آن پس، هر تغییری که روی رسانه اعمال شود، مانند برش، تصحیح رنگ، فشردهسازی یا تغییر اندازه، بخشی از تاریخچه ویرایش قابل تأیید میشود.
خریدوفروش برویس با واریز سریع تومان
برویس ورا از برویس پیکو (Brevis Pico zkVM) که یک ماشین مجازی دانش صفر است، برای تولید اثباتی استفاده میکند که کل این فرآیند را بدون افشای محتوای اصلی یا فرآیند ویرایش تأیید میکند. این اثبات سه واقعیت حیاتی را تأیید میکند: رسانه منتشرشده از یک رویداد ضبط امضاشده رمزنگاریشده نشأت گرفته است؛ تنها تغییرات مجاز در طول ویرایش اعمال شدهاند؛ و هیچ عنصر پنهان یا محتوای جعلی در این مسیر اضافه نشده است.
تأیید با حفظ حریم خصوصی
بخش مهمی از ورا این است که تأیید اصالت نیازی به افشای اطلاعات حساس ندارد. از آنجا که این سامانه بر اثباتهای دانش صفر تکیه دارد، میتواند اصالت یک رسانه را بدون افشای فایلهای خام، متادیتا یا فرآیند ویرایش پشت آن تأیید کند. این ویژگی تضمین میکند که روزنامهنگاران، سازمانهای رسانهای و تولیدکنندگان محتوا بتوانند حریم خصوصی خود را حفظ کنند و همزمان اصالت محتوا را اثبات نمایند.
سامانههای دانش صفر امکان تأیید محاسبات پیچیده را از طریق اثباتهای ریاضی فشرده فراهم میکنند که میتوان آنها را به سرعت و به صورت مستقل بررسی کرد. این نوع تأیید رمزنگاریشده پیشتر در زیرساخت بلاک چین برای تأیید کارآمد محاسبات در مقیاس بزرگ استفاده شده است.
از «واقعی به نظر میرسد» به «اثبات کن واقعی است»
برویس، ورا را به عنوان تحولی در نحوه ارزیابی رسانههای دیجیتال توسط جامعه توصیف میکند. از نظر تاریخی، اصالت بر اساس ظاهر بصری قضاوت میشد؛ اگر یک ویدیو قانعکننده به نظر میرسید، اغلب به عنوان واقعی پذیرفته میشد. اما در عصری که هوش مصنوعی میتواند در چند ثانیه تصاویر فوتورئالیستیک تولید کند، تأیید بصری دیگر قابل اعتماد نیست.
برویس ورا تغییری بنیادین در نحوه قابل تأیید بودن رسانهها پیشنهاد میدهد؛ با استفاده از اثبات رمزنگاریشده به جای ادراک انسانی. به جای پرسیدن «آیا این واقعی به نظر میرسد؟» اکنون میتوان پرسید: «آیا میتواند واقعی بودنش را اثبات کند؟»
