بحران نفتی تنگه هرمز وارد مرحلهای حساس و سرنوشتساز شده است. ایران به نظر میرسد در حال نرم کردن موضع خود درباره مهمترین گلوگاه انرژی جهان است.
دیوید پترائوس (David Petraeus)، مدیر سابق سازمان سیا (CIA)، از ایران به عنوان کشوری یاد کرد که در «فرآیند عقبنشینی» از تنگه هرمز قرار دارد.
پترائوس که اکنون ریاست مؤسسه جهانی KKR را بر عهده دارد، در گفتوگو با شبکه CNBC اعلام کرد:
هرگونه توافق موفق، مستلزم آن است که ایران کنترل کامل خود بر این آبراه را رها کند؛ بدون هیچ شرطی، بدون هیچ عوارضی، و بدون هیچ تهدیدی برای بستن مجدد آن در آینده.
این موضع از آن جهت اهمیت دارد که ایران همچنان بر دریافت عوارض عبور از تنگه و نگهداری اورانیوم غنیشده در داخل مرزهایش پافشاری میکند. پذیرش این خواستهها، در عمل به معنای واگذاری اهرم اقتصادی بر جریان انرژی جهانی به تهران خواهد بود.
پترائوس هشدار داد که این نتیجه میتواند ایران را از نظر استراتژیک در موضعی قویتر قرار دهد. پس این ماجرا صرفا یک داستان صلح نیست؛ بلکه داستانی است درباره اینکه چه کسی «لولهکشی» انرژی جهان را در دست دارد.
یکشنبه گذشته، دونالد ترامپ اعلام کرد مذاکرات با ایران «به شکلی منظم و سازنده» در جریان است. همین جمله کافی بود تا قراردادهای آتی نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) حدود ۵ درصد افت کنند و به حدود ۹۱.۶۵ دلار در هر بشکه برسند.
خریدوفروش سهام نفت با واریز سریع تومان
شاخص بینالمللی برنت نیز به همین میزان کاهش یافت و به حدود ۹۸.۳۰ دلار رسید. این واکنش دقیقا نشان میدهد که بازار چه چیزی را در قیمتها لحاظ کرده بود.
از زمان آغاز درگیری در ۲۸ فوریه، قیمت نفت یک «صرف ریسک جنگی» قابل توجه را با خود حمل میکرد. در بدترین شرایط، ترافیک نفتکشها از تنگه هرمز به حدود ۳.۸ میلیون بشکه در روز رسید.
در حالی که پیش از بحران، این رقم بر اساس اعلام آژانس بینالمللی انرژی (IEA) از ۲۰ میلیون بشکه در روز فراتر میرفت و آژانس بینالمللی انرژی این وضعیت را بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ نامیده است.
در نتیجه، یک سیگنال دیپلماتیک قابل اعتماد میتواند قیمت نفت را به شدت جابجا کند. این واقعیت جدید معاملهگران انرژی است.
در این فضای پرنوسان، ابزارهای نوین مالی نیز که جایگاه خود را در بازار کریپتو پیدا کرده بودند نیز بینصیب نماندند. توکن سهام نفت که امکان معامله دیجیتالی سهام توکنیزه شده نفت را فراهم میکند، در این دوره بسیار مورد توجه سرمایهگذاران خرد و کلان قرار گرفته است.
قیمت توکن نفت نیز در این بازه زمانی تحت تاثیر فراز و نشیبهای قیمت نفت خام قرار داشت و طرفداران سرمایهگذاری در داراییهای مرتبط با انرژی و نفت با خرید و فروش توکن سهام نفت از نوسانات پیرامون اخبار مذاکرات و جنگ استفاده کردند.
شرکت تحلیلی وود مکنزی سه سناریو برای این بحران مدلسازی کرده است:
- در خوشبینانهترین حالت، یعنی رسیدن به توافق تا ژوئن، قیمت برنت تا پایان سال به حدود ۸۰ دلار کاهش مییابد و در سال ۲۰۲۷ به ۶۵ دلار میرسد.
- اما در صورت ادامه اختلال، وود مکنزی پیشبینی میکند که برنت میتواند به نزدیکی ۲۰۰ دلار در هر بشکه برسد.
این شکاف ۱۲۰ دلاری میان ۸۰ و ۲۰۰ دلار، همان چیزی است که کل نظریه سرمایهگذاری در سهام انرژی را در این لحظه شکل میدهد. اگر بحران فروکش کند، هزینههای تولید کاهش مییابد و حاشیه سود پالایشگاهها بهبود پیدا میکند.
اگر بحران عمیقتر شود، تولید آمریکا برای خریداران جهانی ارزشمندتر خواهد شد. اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) در حال حاضر پیشبینی میکند که میانگین تولید نفت خام آمریکا در سال ۲۰۲۶ به ۱۳.۶ میلیون بشکه در روز برسد.
بحران نفتی تنگه هرمز یکی از شدیدترین اختلالات کامودیتی در تاریخ مدرن را رقم زده است. آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرد که عرضه جهانی نفت تنها در ماه مارس بیش از ۱۰ میلیون بشکه در روز کاهش یافت.
مدیرعامل آرامکو عربستان در اوایل همین ماه هشدار داد که بازارها ممکن است تا سال ۲۰۲۷ عادی نشوند؛ اگر تنگه هرمز تا اواسط ژوئن همچنان مسدود بماند.
اینها هشدارهای انتزاعی نیستند و پیامدهای مستقیمی برای تورم، هزینههای حملونقل و سود هر شرکتی که در زنجیره تأمینش قرار گرفتگی انرژی دارد، به همراه خواهند داشت.
اما در مجموع اگر ایران واقعا عقبنشینی کند، تسکین قیمت کامودیتی میتواند قابل توجه و سریع باشد. اگر مذاکرات دوباره از هم بپاشند، پتانسیل صعودی قیمت انرژی به همان شدت تیز خواهد بود.
هر یک از این نتایج، در نهایت برای سرمایهگذاران پیگیری مداوم و بررسی فعال قیمت لحظه ای ارزهای دیجیتال و قیمت نفت را میطلبد. زیرا، بازار با هر تیتر خبری حرکت میکند. سرمایهگذاران هوشمند بر اساس ساختار زیرین آن حرکت میکنند.