قیمت آوالانچ (AVAX)

آوالانچ از همان ابتدا با یک هدف مشخص طراحی شد: ارائه زیرساختی که سازمان‌ها و توسعه‌دهندگان بتوانند روی آن بلاک‌چین‌های اختصاصی خودشان را راه‌اندازی کنند، بدون اینکه از اکوسیستم گسترده‌تر جدا بیفتند. این موضع‌گیری آن را از پروژه‌هایی که صرفاً رقیب اتریوم از نظر سرعت هستند متمایز می‌کند.

شبکه اصلی آوالانچ از سه زنجیره تشکیل شده است. C-Chain با محیط EVM سازگار است و بیشتر فعالیت‌های دیفای، استیبل‌کوین، NFT و قراردادهای هوشمند روی آن جریان دارند. P-Chain مدیریت اعتبارسنج‌ها و استیکینگ را بر عهده دارد و X-Chain برای ایجاد و انتقال دارایی طراحی شده است. این ساختار سه‌گانه به شبکه اجازه می‌دهد وظایف مختلف را از هم جدا کند.

مهم‌ترین تحول اخیر آوالانچ، معماری Avalanche L1 است که پیش‌تر با نام Subnet شناخته می‌شد. با ارتقای Etna یا همان Avalanche9000، موانع راه‌اندازی یک شبکه مستقل به شکل قابل توجهی کاهش یافت. پیش از این، اعتبارسنج‌های هر Subnet ملزم بودند ۲۰۰۰ AVAX در شبکه اصلی استیک کنند. حالا این الزام برداشته شده و به جای آن یک کارمزد مستمر به AVAX پرداخت می‌شود. این تغییر هم هزینه ورود را پایین آورده و هم مدل تقاضا برای AVAX را تغییر داده است.

سازگاری با ابزارهای اتریوم یک مزیت عملی است. توسعه‌دهندگانی که با Solidity کار می‌کنند می‌توانند اپلیکیشن‌های خود را بدون یادگیری محیط برنامه‌نویسی جدید روی C-Chain مستقر کنند. این ویژگی مسیر مهاجرت از اتریوم را کوتاه‌تر می‌کند، هرچند که رقابت در این فضا شدید است و داشتن فناوری خوب به تنهایی کافی نیست.

AVAX دو نیروی متضاد در عرضه دارد که رفتار آن را از بسیاری از رمزارزها پیچیده‌تر می‌کند. از یک طرف، پاداش‌های استیکینگ به طور مستمر توکن جدید منتشر می‌کنند. از طرف دیگر، کارمزدهای تراکنش در هر سه زنجیره X، C و P به طور دائمی سوزانده می‌شوند. شبکه‌های L1 که AVAX را به عنوان دارایی گاز انتخاب کنند نیز کارمزدهایشان سوزانده می‌شود.

سقف عرضه روی ۷۲۰ میلیون AVAX تعیین شده و ۳۶۰ میلیون از آن در زمان راه‌اندازی شبکه ضرب شد. اما این سقف به معنای کمیابی فوری نیست. مستندات خود آوالانچ تصریح می‌کند که در حال حاضر انتشار پاداش استیکینگ از مقدار سوزانده شده بیشتر است، یعنی AVAX در شرایط عادی هنوز تورمی است.

این موضوع یک معیار مهم برای ارزیابی بلندمدت ایجاد می‌کند: نسبت بین AVAX منتشر شده از طریق استیکینگ و AVAX سوزانده شده از طریق کارمزد. اگر فعالیت شبکه، تعداد تراکنش‌ها و پذیرش L1 ها به اندازه کافی رشد کنند، فشار سوزاندن می‌تواند با فشار انتشار برابری کند یا از آن پیشی بگیرد. اما تا زمانی که این اتفاق نیفتاده، مدل عرضه همچنان به نفع انتشار است.

AVAX چند منبع تقاضای عملیاتی دارد که آن را از توکن‌های حاکمیتی محض جدا می‌کند: تامین امنیت شبکه اصلی از طریق استیکینگ، پرداخت کارمزد تراکنش، استفاده به عنوان گاز در شبکه‌هایی که این انتخاب را کرده‌اند، و پرداخت کارمزد مستمر اعتبارسنج‌های L1. هر چه تعداد L1 های فعال بیشتر شود، این آخرین منبع تقاضا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

C-Chain به عنوان لایه اصلی فعالیت اکوسیستم، میزبان پروتکل‌های دیفای، استیبل‌کوین‌ها و پروژه‌های NFT است. سازگاری با EVM باعث شده بخشی از پروتکل‌های شناخته‌شده اتریوم نسخه‌ای روی آوالانچ هم داشته باشند. این فعالیت مستقیم‌ترین منبع کارمزد برای مکانیزم سوزاندن است.

اما جذاب‌ترین کاربرد از منظر معماری، Avalanche L1 ها هستند. سازمان‌هایی که به یک بلاک‌چین اختصاصی با قوانین اعتبارسنج سفارشی، اقتصاد توکن مستقل و محیط اجرایی ویژه نیاز دارند می‌توانند روی آوالانچ این شبکه را بسازند. این مدل برای پروژه‌های بازی‌های بلاک‌چینی، توکنیزاسیون دارایی‌های مالی و برنامه‌های سازمانی که نمی‌خواهند رقبایشان روی همان زنجیره باشند جذابیت دارد.

توکنیزاسیون دارایی‌های دنیای واقعی یکی از حوزه‌هایی است که آوالانچ روی آن تمرکز دارد. ساختار L1 این امکان را می‌دهد که یک موسسه مالی بلاک‌چین خود را با قوانین انطباق سفارشی راه‌اندازی کند در حالی که به اکوسیستم گسترده‌تر آوالانچ متصل بماند. این موضع‌گیری آوالانچ را در رقابت برای جذب کاربردهای نهادی قرار می‌دهد.

رابطه بین این کاربردها و تقاضا برای AVAX مستقیم نیست. یک L1 می‌تواند توکن بومی خودش را داشته باشد و کارمزدها را با آن بپردازد. اما کارمزد مستمر اعتبارسنج‌ها به AVAX پرداخت می‌شود، بنابراین رشد تعداد L1 های فعال حتی اگر هیچ‌کدام AVAX را به عنوان گاز انتخاب نکنند، باز هم تقاضایی برای AVAX ایجاد می‌کند. این یک مسیر غیرمستقیم اما واقعی است.

سقف عرضه AVAX در ۷۲۰ میلیون واحد ثابت شده است. از این مقدار، ۳۶۰ میلیون در زمان راه‌اندازی شبکه ضرب شدند. بقیه از طریق پاداش استیکینگ به تدریج وارد گردش می‌شوند. برخلاف بیت‌کوین که جدول انتشار دقیقی دارد، نرخ انتشار AVAX به میزان مشارکت در استیکینگ و پارامترهای شبکه بستگی دارد.

مکانیزم سوزاندن کارمزد یک ویژگی ساختاری مهم است. هر تراکنشی که روی X-Chain، C-Chain یا P-Chain انجام می‌شود کارمزدی می‌پردازد که به جای رفتن به اعتبارسنج‌ها، از گردش خارج می‌شود. شبکه‌های L1 که AVAX را به عنوان دارایی گاز انتخاب کنند هم همین رفتار را دارند. این طراحی به این معناست که هر چه شبکه پرتراکنش‌تر باشد، فشار کاهشی روی عرضه بیشتر است.

نکته مهمی که اغلب نادیده گرفته می‌شود این است که در شرایط فعلی، انتشار پاداش استیکینگ از سوزاندن کارمزد پیشی می‌گیرد. یعنی عرضه در گردش همچنان رو به افزایش است، هرچند با سرعتی کمتر از زمانی که مکانیزم سوزاندن وجود نداشت. برای اینکه تعادل به نفع کاهش عرضه تغییر کند، باید حجم فعالیت شبکه به شکل قابل توجهی افزایش یابد.

توزیع اولیه ۳۶۰ میلیون توکن شامل بخش‌های مختلفی بود، اما جزئیات دقیق وستینگ و تخصیص‌ها در اطلاعات رسمی موجود به طور کامل مشخص نشده است. آنچه مشخص است این است که عرضه در گردش فعلی به سقف ۷۲۰ میلیون فاصله دارد و مسیر رسیدن به آن از طریق پاداش استیکینگ طی می‌شود. رابطه بین این مسیر انتشار و رشد فعالیت شبکه، محور اصلی ارزیابی بلندمدت AVAX است.